Το νόημα του «καν’ το για την παρέα»

Υπάρχει κάτι που σε καμία περίπτωση δε θα ‘θελες ποτέ να κάνεις; Κάτι που πάρα πολύ απλά ΔΕ ΓΟΥΣΤΑΡΕΙΣ; Σίγουρα κάτι τέτοιο θα υπάρχει. Ποιος, παρ’ όλα αυτά, θα ήταν ικανός να σε ωθήσει αυτό το συγκεκριμένο πράγμα να το κάνεις και – όχι μόνο αυτό- αλλά και να λες στους γύρω σου «αχ τι ωραίο που είναι», ενώ στην πραγματικότητα το σιχαίνεσαι; Φίλε μου, αισθάνομαι έτοιμος να σου πω πως αυτός ο ηλίθιος υπάρχει και ονομάζεται «παρέα».

Και για να μην παρεξηγηθούμε. Δε σου λέω πως το σωστό είναι να μην έχεις καθόλου φίλους και να κάθεσαι κάθε μέρα μέσα, μπροστά στο pl station με έναν κουβά τσιπς στο πλάι. Αυτό που θα προσπαθήσω να κάνω είναι να σε υποψιάσω. Να μην είσαι δηλαδή αφελής απέναντι στους φίλους σου. Γιατί, πραγματικά, φίλε μου, η παρέα μέσα της πολλές φορές κρύβει μια δύναμη που δεν μπορούμε να ελέγξουμε. Είναι ικανή να σε σπρώξει σε ασχολίες και συνήθειες χωρίς να ρωτήσει καν για τη θέλησή σου. Και αυτή η παραβίαση των προσωπικών σου «θέλω» δεν περιορίζεται. Ξεκινάει από τα μέρη στα οποία θα διασκεδάσεις. Μάντεψε ποιος θα σου πει να πας σ’ αυτο το ηλίθιο πολυσύχναστο μπαρ, στο οποίο μέχρι και τον διπλανό σου δεν μπορείς να ακούσεις. Αυτό, όμως, είναι το λιγότερο. Ένας θεός ξέρει πού θα καταλήξει.Ποτά, ναρκωτικά, τσιγάρα... Όλα αυτά είναι απόρροια της λανθασμένης και συχνά δουλικής στάσης απέναντι στην παρέα. Και τώρα ο άλλος που καπνίζει μέχρι και τον βασιλικό που έχουμε στην αυλή και εκτός από τα πνευμόνια του έχει κάψει και τον εγκέφαλό του θα μου πει: « Όχι ρε, εγώ μόνος μου το αποφάσισα. Και να σου πω κάτι. Κανείς δεν πέθανε με ένα τσιγαράκι». Να σου πω κάτι αδελφέ;Σε έχουν πρήξει στο σχολείο και στην οικογένεια σου. Όλοι στο έχουν πει: ΤΟ ΤΣΙΓΑΡΟ ΣΚΟΤΩΝΕΙ. Μέχρι και το κουτάκι με τα τσιγάρα σου το λέει πάνω. Για γύρνα και δες το. Έεεετσι.Τώρα, λοιπόν που και οι δύο συμφωνήσαμε πως το τσιγάρο κάνει κακό και επίσης γνωρίζουμε πως εσύ δεν είσαι μαζόχα να διακινδυνεύεις την υγεία σου μπορούμε να πούμε το εξής: ότι κάποιος άλλος αρκετά ισχυρός παράγοντας, που δεν υπολογίζει τη θέλησή σου, αλλά είναι πάνω από αυτή, σε έχει ωθήσει σε αυτή τη συνήθεια. Αυτόν τον παράγοντα τον ονομάζω «παρέα».

Πώς μπορείς, όμως,φίλε μου, να υπερνικήσεις μέσα σου τη θέληση των άλλων και να θέσεις τη δική σου ως αντίβαρο; Η μόνη λύση, αδελφέ, είναι να λες «όχι». Το «όχι» αρκετά συχνά είναι μια πάρα πολύ ευεργετική λέξη. Σε σώζει από πολλές αναποδιές. Όχι φίλε. Δε θα γίνω εγώ πίτα στο μεθύσι. Δε θα διακινδυνεύσω να πάθω καρκίνο, επειδή το θες εσύ. Δε θα παίξω κορώνα γράμματα τη ζωή μου παίρνοντας τα «μπλε χαπάκια»σου. Αδελφέ άσε με να σου εξηγήσω. Μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις με τη ζωή σου. Μπορείς να πας σε όποιο κλαμπ θέλεις για να περάσεις καλά. Μπορείς να συναναστραφείς με όποια άτομα θέλεις. Όμως, κανείς μα κανείς δεν έχει το δικαίωμα να σου στερεί την προσωπική σου ελευθερία. Να εισβάλει στον προσωπικό σου χώρο και να ρυθμίζει τα γούστα, τις συνήθειές σου, ακόμα και την υγεία σου. Γι' αυτό πολύ απλά μάθε να λες «όχι». Και με κεφαλαία «ΟΧΙ». Και αν αναρωτιέσαι αν κάποιοι θα σε παρατήσουν εξαιτίας αυτού, άσε με να σου απαντήσω: Σίγουρα. Αλλά εδώ τίθεται το αιώνιο δίλημμα: οι άλλοι ή ο εαυτός μου. Σε αφήνω με έναν στίχο του Καβάφη: «Όσο μπορείς τη ζωή σου μην την εξευτελίζεις μες την πολύ συνάφεια του κόσμου. Στων σχέσεων και των συναναστροφών την καθημερινή ανοησία».