To «έξω» και το «μέσα»

«Είσαι χοντρή, μωρή παλιο- αρκούδα», της είπε ο άλλος στην παραλία και αυτή με δάκρυα στα μάτια έφυγε και πήγε και κατασπάραξε πέντε- έξι σάντουιτς για να ξεχάσει τις ρατσιστικές και -εν μέρει- φαλλοκρατικές βλακείες του. Όντως, πολλές φορές έρχεται στο προσκήνιο το ζήτημα των κιλών, ιδιαίτερα για τις γυναίκες. Στη μνήμη μου έρχεται ακόμα αυτός ο δικηγόρος, ο οποίος μας έγραφε για «φάλαινες», «φώκιες», «ζελεδένιες κοιλιές» και «πεσμένους γλουτούς». Πραγματικά, ο τύπος έλεγε πως οι αναρτήσεις του είχαν καθαρά χιουμοριστικό περιεχόμενο, πράγμα που δείχνει δύο πράγματα: είτε ότι ο τύπος έχει πολύ κακό χιούμορ είτε ότι δεν είναι καθόλου καλός δικηγόρος, καθώς δεν το έχει καθόλου με τα ψέμματα. Πάντως, οι αναρτήσεις του αυτές μου έδωσαν μπόλικη τροφή για σκέψη, αφού μάλιστα συνδυάστηκαν με γυμνές φωτογραφίσεις πολλών γυναικών που ε, τα' χουν τα παχάκια τους. Κατά πόσο, λοιπόν, το «έξω» καθορίζει το «μέσα»; Ή αλλιώς: κατά πόσο η εξωτερική εμφάνιση είναι ασφαλές κριτήριο για να ορίσουμε τον ψυχικό κόσμο κάθε ατόμου;

Στα ερωτήματα αυτά υπάρχουν πάντοτε διαφορετικές αντιλήψεις. Άλλοι λένε πως μια κοπέλα που περιποιείται τον εαυτό της σχολαστικά αποπνέει αυτοπεποίθηση και φυσικά προκαλεί και τη συμπάθεια του άλλου φύλου. Αντίθετα, οι κοντές χοντρές γκόμενες με τα σιδεράκια, τα γυαλιά, την ελιά στο μάγουλο μάλλον - κατά την αντίληψη των φίλων μας- έχουν σύμπλεγμα κατωτερότητας, δεν έχουν καθόλου αυτοπεποίθηση και φυσικά αξίζουν χαρακτηρισμούς όπως μπάζο, φάλαινα, αρκούδα και κάθε είδους άλλο θηλαστικό. Βέβαια και η ψηλή με τα δίμετρα πόδια και το μακρύ λαιμό θα μπορούσε να χαρακτηριστεί καμηλοπάρδαλη, αλλά εντάξει... Αυτό το παραβλέπουμε. Στο άλλο άκρο, υπάρχουν και αυτοί που πετούν τα γνωστά που μας λένε από το δημοτικό... «Ο χαρακτήρας είναι που μετράει», «τα πάχη μου τα κάλλη μου» και βέβαια υπάρχουν και επιστημονικά άρθρα που ισχυρίζονται πως οι χοντρές είναι πρώτες στο κρεβάτι. Μάλιστα...

Προφανώς, όμως, φίλε μου, και τα δύο αυτά είναι αυθαίρετες γενικεύσεις που σε καμία περίπτωση δεν ευσταθούν αν λάβουμε υπόψη πως οι γυναίκες με περιττά κιλά είναι άνθρωποι. Δεν είναι ούτε θηλαστικά, ούτε μηχανές του σεξ ούτε σημαδούρες στη θάλασσα. Φυσικά, σε πολλές εύσωμες αποτυπώνεται μια αμετροέπεια, μια αδυναμία ελέγχου της επιθυμίας για φαγητό και μια διαχυτικότητα η οποία σε πολλές περιπτώσεις καταλήγει ενοχλητική. Πολλές φορές, μάλιστα, κάποιες προσπαθούν να αρνηθούν ότι τρώνε πολύ, ισχυριζόμενες πως το πάχος τους οφείλεται στον κακό τους μεταβολισμό. Ρε δεν τα αφήνετε αυτά λέω γω. «Σούζι τρως. Και ψεύδεσαι και τρως».  Ωστόσο, δεν είναι όλες οι «χοντρές» έτσι. Αυτό θα μπορούν να το καταλάβουν όσοι έχουν κάνει ποτέ παρέα με τέτοιες κοπέλες. Το γέλιο τους βγαίνει πιο εύκολα, δεν τους βγάζεις με το τσιγκέλι τα συναισθήματά τους, δεν έχουν καμία τάση σνομπαρίας. Με ένα λόγο, διαθέτουν όλα εκείνα τα προτερήματα που έχει ένας άνθρωπος που γνωρίζει τον εαυτό του, τον αποδέχεται και τον γουστάρει. Και τότε ναι. Και σεξαπίλ έχει ένα τέτοιο άτομο και αυτοπεποίθηση και γίνεται αποδεκτό. Άλλωστε, πέρα από το τι βρίσκει ελκυστικό ο καθένας, κανείς δεν μπορεί να κρίνει τον άλλον επειδή τρώει πολύ. Εκτός αν το φαγητό κατήντησε να θεωρείται ποινικό αδίκημα. Οπότε ναι. Σκοτώστε τη τη φάλαινα και μετά κάντε την κραγιόν, μπας και κερδίσει τίποτα η ανθρωπότητα από την ανούσια ύπαρξή της.

Ερχόμαστε, λοιπόν, σε σένα, φίλε μου. Ποια θα πρέπει να είναι η στάση σου; Είμαι σίγουρος πως ρήσεις του τύπου «βλέπε το χαρακτήρα» κ.τ.λ έχουν περάσει και ξαναπεράσει από τα αυτιά σου. Είμαι, ωστόσο, επίσης σίγουρος πως όλα αυτά είναι κοινές μαλακίες. Όταν σε κάποιον αρέσει μια κοπέλα του αρέσει αυτόματα και η εμφάνιση και ο χαρακτήρας της. Αν δε με πιστεύεις, προσπάθησε την επόμενη φορά που θα σε ρωτήσει η κοπέλα σου το γνωστό « Είμαι χοντρή;» να της απαντήσεις « εεεε ναι είσαι μια κοιτίδα λίπους, αλλά μην αγχώνεσαι μωρέ. Ο χαρακτήρας μετράει.». Το καλύτερο να φας χαστούκα. Η σωστή απάντηση είναι η εξής: « Εμένα μου αρέσεις έτσι ακριβώς όπως είσαι. Δεν υπάρχουν ούτε χοντρές ούτε αδύνατες. Υπάρχεις εσύ. Και για μένα είσαι ό,τι πιο όμορφο. Αλλιώς τώρα δε θα ήμουν μαζί σου.».


Υ.Γ. Για τη γυναίκα αναγνώστρια: Φίλη μου, καταλαβαίνεις πως για τους χοντρούς άνδρες δεν μπορώ να γράψω, δεδομένου ότι δεν έχω τα δικά σου μάτια και τη δική σου αντίληψη. Δεν ξέρω τι σκέπτεσαι εσύ όταν βλέπεις έναν άνδρα που είναι λίγο χοντρούλης. Ελπίζω πάντως όσα έγραψα με τα δικά μου μάτια, να καλύπτουν και εσένα.